^Powrót na górę
logo
foto1 foto2 foto3 foto4 foto5
  
  
  

Dziecko idzie do szkoły

 

Zanim dziecko pójdzie do szkoły

Irena Frączak

Stale niezadowalający odsetek dzieci uczęszczających do przedszkoli nie napawa optymizmem. Następstwa podjęcia nauki bez właściwego przygotowania są oczywiste: od trudności z opanowaniem podstawowych technik szkolnych (czytania, pisania, liczenia), poprzez niechęć do szkoły, nauczycieli, rówieśników, do nerwic i fobii szkolnych. Mimo tak poważnych skutków rzadko kiedy rodzice podejmują decyzję o odroczeniu dziecka od obowiązku szkolnego i ofiarowaniu mu szansy nadrobienia zaległości. Najczęstszą przyczyną wysłania dziecka do klasy pierwszej, mimo wyraźnych przeciwwskazań, jest kwestia opinii społecznej. Nadal większość rodziców obawia się reakcji na fakt powtarzania przez dziecko oddziału przedszkolnego bliższego lub dalszego środowiska. Często uważają, że dla dziecka lepsze będzie repetowanie klasy pierwszej niż zerówki. Nic bardziej mylnego. Braki w wiedzy i umiejętnościach dziecka (wobec których wskazane jest odroczenie od obowiązku szkolnego) dotyczą często elementarnych wiadomości o otaczającym świecie, tym rzeczywistym jak i "abstrakcyjnym", czyli świecie głosek, liter, cyfr i liczb. Tej wiedzy nie uda się uzupełnić w toku zajęć z ponad dwudziestoosobową klasą (a często z trzydziestoosobową), o różnym stopniu rozwoju i wiedzy, realizując przy tym bieżący materiał. W rezultacie dziecko, nie mogąc pojąć treści lekcji, zaczyna zajmować się czymś innym, przeszkadzając przy tym w klasie. Zaczynają się upomnienia, kary, skargi i uwagi do rodziców. Ponieważ nie ma w tej sytuacji winy dziecka, czuje się ono skrzywdzone przez nauczyciela, a często także przez rodziców, przypisujących mu lenistwo, nieuwagę, celową niechęć. Frustracja dziecka pogłębia się, wzrasta niechęć do szkoły i czynności tam wykonywanych (a więc czytania, pisania...), obniża się samoocena i motywacja. Dodatkowo rówieśnicy przypną mu łatkę "nieuka", "głupka". Może więc warto zaryzykować niechęć teściowej, docinki sąsiadki lub komentarz bratowej, aby pomóc dziecku w uzyskaniu pełnej dojrzałości szkolnej i umożliwić osiąganie sukcesu w nauce.

O rozwój dziecka należy dbać od poczęcia. Nikogo nie dziwi dbanie o prawidłowy przebieg ciąży, porodu, zapewnienie właściwego odżywiania, opieki lekarskiej. Zbyt mało jednak przywiązujemy wagi do rozwoju intelektualnego małego dziecka. A przecież wielu kłopotów szkolnych można by uniknąć, podejmując w porę różne zabawy i ćwiczenia wspomagające rozwój dziecka. Oto kilka przykładów zabaw i ćwiczeń do wykorzystania.

  1. Rozmawiaj ze swoim dzieckiem, opisuj otoczenie, wyjaśniaj sytuacje, proś o ocenę. Zadbaj o prawidłowy rozwój mowy. Pamiętaj, że dziecko, które niepoprawnie mówi, tak samo będzie czytać i pisać.
  2. Czytaj dziecku książeczki, to rozbudza zainteresowania czytelnicze, rozwija mowę, wzbogaca słownictwo, doskonali wyobraźnię i pamięć. Omawiaj z dzieckiem niejednoznaczne sytuacje (moralnie, emocjonalnie). Ucz właściwego stosunku do ludzi, zwierząt, roślin itp.
  3. Od najmłodszych lat zapewnij dziecku przybory do rysowania (kredki, papier), pokaż, jak je właściwie trzymać, zachęcaj do rysowania, nawet jeśli pierwsze próby będą nieudane.
  4. Układaj z dzieckiem puzzle, wykorzystuj obrazki, widokówki do tworzenia własnych układanek.
  5. Wspomagaj pamięć dziecka - ucz wierszyków, piosenek, rymowanek, wyliczanek. Proś o opisanie obejrzanego obrazka, mijanego budynku czy parku lub wystawy sklepowej. Nie bój się pytać o szczegóły (np. kolor ubioru, ilość okien, gatunek drzew - oczywiście na miarę wiedzy dziecka).
  6. Porównujcie podobne przedmioty, obrazki, poproś o wskazanie podobieństw i różnic (wykorzystaj obrazki zamieszczane w czasopismach dziecięcych; zmieniaj drobne szczegóły w pokoju, mieszkaniu, na stole).
  7. Przygotuj dużo wyciętych z kartonu figur geometrycznych. Wykorzystuj je do układania różnych kompozycji wg zaproponowanego przez ciebie wzoru, jak i wykonanych przez dziecko.
  8. Wsłuchujcie się w odgłosy otoczenia, omawiajcie usłyszane dźwięki, naśladujcie je, powtarzajcie z zachowaniem kolejności - przygotuje to dziecko do wyodrębniania głosek w mowie.
  9. Proś o powtarzanie usłyszanych zdań, wyodrębnianie z nich słów, liczenie ich. Ucz dzielenia na sylaby, powtarzania sylab po kolei, a później wybiórczo (pierwszą, ostatnią, środkową). Ćwicz wyklaskiwanie rytmu, łącz klaskanie z tupaniem, stukaniem, uderzaniem o różne przedmioty.
  10. Pytaj, jakim dźwiękiem (głoską) rozpoczyna się dany wyraz, a jakim kończy. A może co jest w środku? Liczcie głoski, wymieniajcie je po kolei i na wyrywki. Mów wyrazy, dzieląc na głoski i proś dziecko o powtórzenie w całości lub wskazanie przedmiotu, który wymieniłaś ("Co ja powiedziałam: d-o-m? Pokaż na obrazku").
  11. Wykorzystuj codzienne sytuacje do kształtowanie pojęcia liczby - liczcie zabawki, owoce, cukierki. Wprowadzaj proste dodawanie i odejmowanie ("Miałeś trzy cukierki, zjadłeś dwa. Ile ci zostało?").
  12. Rozwiązujcie zagadki. Uczą one logicznego myślenia, uważnego słuchania, wyciągania wniosków.
  13. Grajcie w gry planszowe - przygotują Twoje dziecko do pracy w grupie, podporządkowania się pewnym zasadom, wspomogą koncentrację uwagi, nauczą wytrwałości oraz właściwego podejścia do przegranej i wygranej. Mają poza tym walory dydaktyczne.
  14. Umieść w widocznym miejscu tablicę (planszę) z literami i cyframi. Wskazuj je i nazywaj jak najwcześniej, początkowo na życzenie dziecka, później wykorzystaj do utrwalania liter i cyfr wprowadzanych w przedszkolu lub w zerówce. Pokaż różnice pomiędzy literami podobnymi (np. p-b-d-g; l-t-ł-f; m-w-n-u). Ćwicz rozpoznawanie ich pojedynczo i w układzie (w wyrazach) - dobrym ćwiczeniem jest zaznaczanie literek w tekście np. gazecie, każdą innym kolorem.
  15. Wykorzystaj wypukłe klocki z literkami lub cyframi do rozpoznawania dotykiem. Jeśli nie masz klocków, przygotuj literki, np. z papieru ściernego lub grubej tapety. Pisz palcem na gołej skórze (np. na pleckach, na przedramieniu) mylone przez dziecko literki lub cyferki, pomoże to lepiej zapamiętać kształt znaków dzięki wykorzystaniu dodatkowych zmysłów.
  16. Bawcie się słowami - układajcie rymowanki, wymyślajcie wyrazy na jakąś głoskę lub sylabę, twórzcie łańcuchy wyrazowe (ostatnia głoska jest jednocześnie pierwszą następnego wyrazu), wykorzystujcie rozsypanki literowe do budowania wyrazów (scrabble).
  17. Rozwiązujcie krzyżówki, rebusy, łamigłówki.

Jeśli mimo podjętych działań i wysiłku dziecka nauczyciel lub pracownik poradni sugeruje odroczenie od obowiązku szkolnego, radzę kierować się dobrem dziecka, a nie opinią rodziny lub sąsiadów. Oni nie będą musieli ponosić konsekwencji błędnej decyzji. Spadną one przede wszystkim na dziecko oraz rodziców i mogą na bardzo długo zmienić życie całej rodziny.

Copyright © 2013 Przedszkole nr 2 Goczałkowice-Zdrój